Nederlandse ambassade in Buenos Aires, Argentinië

Geografische ligging en landkaart

De Republiek Argentinië heeft een oppervlakte van ruim 2,7 miljoen km2 (afhankelijk van hoe men de oppervlakte van Nederland berekent: 67 tot 82 maal Nederland) en ligt tussen de 22ste en de 55ste graad zuiderbreedte. Het land heeft een lengte van 3.696,17 km in vogelvlucht (ruim 5.000 km over de weg) en grenst in het noorden aan Bolivia en Paraguay, in het westen aan Chili, waarmee de natuurlijke grens wordt gevormd door het Andesgebergte, en in het oosten aan Brazilië, Uruguay en de Atlantische Oceaan. In het zuiden wordt het begrensd door het Beaglekanaal.

Argentinië bestaat uit de Federale Hoofdstad en 23 provincies, te weten: Buenos Aires, Córdoba, Corrientes, Entre Ríos, Mendoza, Tucumán, Santa Fe, Santiago del Estero, Formosa, Misiones, Jujuy, Río Negro, Catamarca, Chubut, Chaco, Salta, La Rioja, San Juan, San Luis, La Pampa, Neuquén, Santa Cruz en tenslotte Vuurland, dat tezamen met een deel van Antarctica een provincie vormt. Argentinië beschouwt de onder Brits bestuur staande Falklandeilanden (in het Spaans: Islas Malvinas) als deel van haar grondgebied.

Hoewel het Argentijnse landschap gevarieerd is – bergstreken, meren, steppenplateaus, gebieden met tropische plantengroei – wordt het hoofdzakelijk gekarakteriseerd door laagvlakten (pampa's). Het land kan ruwweg in vier grote natuurlijke gebieden worden verdeeld:

  1. De ‘Pampa Húmeda’, een uitgestrekte vruchtbare vlakte, welke zich in een straal van 500 tot 750 km rondom Buenos Aires uitstrekt. In het gebied woont circa tweederde van de Argentijnse bevolking. Het omvat de provincies Buenos Aires, Entre Ríos en gedeeltes van de provincies Córdoba, Santa Fe en La Pampa. Het is het voornaamste landbouw- en veeteeltgebied en herbergt ongeveer drie vierde van de Argentijnse industrie;
  2. Het Andesgebied, dat de oostelijke hellingen van de Cordillera, de Pre-Cordillera en hoogvlakten in het noordwesten omvat;
  3. De Chaco, bosachtig doch ook gedeeltelijk woestijnachtige laagvlakten in het noorden;
  4. Patagonië, het zeer dun bevolkte kale plateau ten zuiden van de Río Colorado, inclusief Vuurland, dat van het Amerikaanse continent wordt gescheiden door de Straat Magelhaens.

De belangrijkste rivieren zijn de Paraná en de Uruguay, beide uitmondend in een breed estuarium, de Río de la Plata. Zeer schilderachtige meren worden in de Patagonische Andes gevonden. De bekendste meren zijn Nahuel Huapi en Lago Argentino.

Er zijn vier bergmassieven en heuvelruggen:

  1. De Andes, aan de grens met Chili;
  2. De Sierras de Córdoba in het centrum van het land;
  3. De heuvelruggen van Tandil en de Sierra de la Ventana in het zuiden van de provincie Buenos Aires;
  4. De bergen van de noordoostelijke provincie Misiones, die de uitlopers vormen van het Braziliaanse ­­middelgebergte.